– Ja, dette er ei overveldande investering. Men det er ei stor misforståing å tru at det er gratis å la vere, skriv Kjersti Vevatne.

Jeg melder meg selvfølgelig som frivillig, skriver Roy Juvik.

– Vi set pris på at travle politikarar prioriterer å kome og lytte til kva folk er opptekne av, skriv Lillian Karin Bjørnseth i Osterøy MDG.

– Det kunne ha vore deg. Det kan bli ditt barnebarn, skriv Øygunn Leite Kallevik.

Fotlandsvåg og Haus barneskular er av PwC foreslått nedlagt. Dette set oss som kommune i ein vanskeleg posisjon, kva gjer me, spør Johannes O. Borge (H).

I 1950 hadde Osterøy 20 offentlege skular. 76 år seinare står vi att med fem, skriv Linda Espevoll i dette innlegget.

Kampen for ein trygg busshaldeplass på Gatland langs FV 567 mellom Fotlandsvåg og Lonevåg er tung og treng støtte, skriv Lillian Karin Bjørnseth (MDG).

– Eg ber om orsak for at eg no bryt avtalen eg inngjekk, skriv Bjarte Aarland.

– Skulebarna må prioriterast først. Då kan ein ikkje leggje ned dei nærskulane me har att i dag, meiner Haus grenderåd.

«Må det nok en utforkjøring i Grimevannet eller i verste fall en kollaps ved broen ved Bratland Camping før det blir fremdrift?», skriver Terje Dalland.

– Mange med meg er også forundra over at fylkesdirektøren bruker som eit argument for kortare opningstid at det vil sikre meir stabil bemanning, skriv Hallvard Reigstad i Valestrand grendaråd om ferjestoda over Sørfjorden.

Eit samla politisk miljø på Osterøy: «Osterøy treng politi nær folk».

Hver dag ser jeg utover denne siden av vågen og tenker det samme: hvorfor har vi aldri laget et mer helhetlig sentrum her, spør Arne Longvastøl.

«Det er viktigare enn nokon gong å reflektera saman over korleis maktovergrep oppstår og korleis me den dag i dag må kjempa for vår eiga og andre sin fridom», skriv Danielsen-rektor Jostein Fossmark om den litt spesielle veka på skulen.

– For min eigen del er eg så heldig at Kongshall ikkje berre er ein plass eg har vore – det er ein plass eg har fått vere ein del av, skriv Ove Tepstad.

I staden for å avlysa formannskapsmøtet kunne ordførar til dømes vurdert minst tre andre alternativ, meiner Hjalti Gislason (H).

«Konsekvensane for Osterøy vidaregåande skule kan bli betydelege», skriv journalist Anders Totland.

Spørsmålet er korleis kommunen skal få økonomi til å bemanne opp 88 nye institusjonsplassar i Omsorg Pluss, når vi ikkje ein gong har økonomi til å tilsetje fleire i heimetenesta, skriv Herdis Helle.

– Det er forskjell på å ha kjente politifolk som kjenner kommunen, og dei som berre ser kommunen gjennom frontruta, skriv Kjersti Toppe etter nyheita om at politiet vil legge ned kontoret på Osterøy.

«Vi treng nye perspektiv, nye framlegg og fleire ord inn i samtalen», skriv forfattarane av dette innlegget.

Egen festival for Arna er rett rundt hjørnet. Men folk må benytte seg av tilbudet, skriver arrangør Ørjan Thunes i dette leserinnlegget.

Den fungerande ordføraren vil krympe heradsstyret og skrote utval. «Ei slik omlegging vil ha fleire positive sider», skriv Alexander Thunestvedt.

Ap-duoen Herdis Helle og Geir Olsen ber Opro-leiaren konkretisere alvorlege, men uklare påstandar om feilinformasjon i fusjonsdebatten.

Vil det vere enklare å få gjennom arealdelen dersom vi rullerer samfunnsdelen og set meir realistiske klima- og fortettingsmål, spør Herdis Helle (Ap).

«Spørsmålet er difor ikkje først og fremst kva som er gale – men om vi er godt nok rigga for det som kjem», skriv Roald Martinsen og resten av Osterøy Høgre.

«Det mest bekymringsfulle er kanskje at mykje av dette ikkje er nytt», skriv Tone Mjelde og Synne Thunestvedt.

– Frådeling av jordbruksareal bør i utgangspunktet ikkje tillatast dersom mottakareigedomen ikkje har eiga drift og fungerande driftsapparat, skriv gruppeleiarane for Sp og Ap i heradsstyret.

– Per i dag er det i realiteten berre området ved Hetlevikhuset som Statsforvaltaren ikkje har signalisert motstand mot, skriv Herdis Helle (Ap).

Osterøy-politikken kan stå foran forgubbing og smalare representasjon, meiner journalist Anders Totland i dette synspunktet.

«Underbevisstheita skjønar at skal eg overleve, må eg prøva å gå ned 1400 høgdemeter», er eit av mange spanande strofer i lesarbrevet frå Helge Brandsdal.